“Inclusie heeft niets te maken met het wegverven van verschillen, maar met het ontwerpen van een samenleving die iedereen laat meedoen.”
Op 17 maart verzorgt Hanne Touw, onderzoeker en pedagoog lectoraat Jeugd van Hogeschool Utrecht, een lezing over inclusief onderwijs.
In deze interactieve sessie neemt Hanne ons mee in een fundamentele verschuiving in denken: van “het kind fixen” naar “de samenleving herontwerpen”.
Een beperking is immers geen individueel probleem dat opgelost moet worden, maar een maatschappelijke uitdaging die vraagt dat wij als samenleving ruimte maken voor ieder kind, in al zijn of haar eigenheid.
Hanne daagt ons uit om te verbinden en los te laten. Los te laten: wat we vanzelfsprekend vinden in het onderwijs. Los te laten: het idee van de gemiddelde leerling. En te oefenen in een manier van kijken die vertrekt vanuit diversiteit als kracht.
De inclusieve leraar, IB’er, en net zo goed de inclusieve schoolleider,
- · ziet alle kinderen als zijn of haar verantwoordelijkheid,
- · leert van gedrag in plaats van het te corrigeren,
- · heeft vertrouwen in groei,
- · durft niet te weten,
- · werkt structureel samen met zorg, gemeente en alle partners die nodig zijn,
- · en blijft zelf leren.
Dus: hoe kunnen wij als scholen ruimte maken voor verbinden en loslaten? En hoe kunnen kinderen, precies zoals ze zijn, bijdragen aan een samenleving die van iedereen is?